คุณค่าของมนุษย์

วันที่ 28 กค. พ.ศ.2554

คุณค่าของมนุษย์ คือ การไม่ประมาท มีใจสูงกว่ากระแสโลก สามารถลงมือสร้างบารมีอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย ไม่ใช่อยู่ที่การมีอายุยืนยาว ความไม่มีโรค ความไม่ตาย หรืออะไร ใดๆ ทั้งสิ้น เพราะเมื่อถึงเวลา..สิ่งเหล่านี้ เราหรือใครๆ ก็ล้วนหลบหนี ไม่ได้ทั้งสิ้นแม้แต่คนเดียว

หนึ่งปีผ่านไป..บวกลบคูณหารชีวิต เราสูญเสียเวลาไปหนึ่งปีแล้ว เราหรือใครๆ ก็ล้วนหลบหนีไม่ได้ทั้งสิ้นแม้แต่คนเดียว หนึ่งปีผ่านไป บวกลบคูณหารชีวิต เราสูญเสียเวลาไปหนึ่งปีแล้ว เราได้กำไรหรือขาดทุน เราเองเท่านั้น..คือผู้ที่รู้ดีที่สุด
 

การที่จะทำให้ปีต่อไปของเราไม่ขาดทุน หรือมีกำไรยิ่งขึ้นไปก็คือ การหมั่นพิจารณาถึงความเป็นจริงของชีวิตอยู่เป็นประจำนี้เอง สมดังคำพูดที่ว่า "..ความตาย คือ สหายสนิท จงพร่ำภาวนาเป็นนิจ เป็นมิตรเตือน กันลืมตน"  


ซึ่งก็เปรียบเสมือนกระแสน้ำที่ไหล แน่นอนว่าการที่น้ำสามารถไหลได้ ต้องเป็นการไหลไปสู่ที่ต่ำ ผู้ไม่ยอมสู้กระแสน้ำ ย่อมว่ายน้ำด้วยความสบายสนุกสนาน ปล่อยตัวให้ไหลไปตามกระแส ในที่สุดย่อมจะพบกับโขดหิน หรือกระแสน้ำวนที่เชี่ยวกราก หรือผาน้ำตกที่สูงอันตราย ทำให้ถึงความเจ็บปวดและความตายได้


กระแสโลก กระแสกิเลส เป็นอันตรายที่ทำให้คนใช้ชีวิตไปได้เรื่อยๆ โดยไม่รู้สึกทุกข์ร้อน หลงคิดว่าเราก็ไม่ได้ทำอะไรให้ร้อนเขาร้อนเรา แต่จริงๆ แล้ว ไม่ร้อนคนอื่นนั้นอาจจะใช่ แต่ตนเองนี้ร้อนแน่ ถ้าประมาท เมื่อตายแล้ว คือ การไปร้อนในนรก จัดอยู่ในประเภทที่ว่า เงินทองก็ได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยความสุจริต ทุกคนในครอบครัวก็สุขสบายดี แต่ไม่คิดจะสร้างบุญบารมี ถึงแม้ชาตินี้จะสุขสบายเพียงใดก็ตาม แต่ชาติต่อไปก็ย่อมหนีไม่พ้นการที่ได้รับผลของความประมาท..โดยไม่มีทางหลีกหนีได้