แม่รักลูกตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า

วันที่ 06 ธค. พ.ศ.2554

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พูดถึงพระคุณแม่แล้ว ก็ไม่อยากผ่านเลยรายละเอียดเกี่ยวกับตัวท่านไปแม้สักนิด พวกเราที่ยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่เคยเป็นแม่คน โดยทั่วไปไม่ค่อยรู้หรอกว่า แม่นั้นลำบากเพราะเรามามากเท่าไร

อาตมาขอชี้แนะพวกหนุ่ม ๆ สาว ๆ นะ ใครที่อยากรู้ว่าแม่ลำบากมาเพราะเรามามากน้อยแค่ไหน ให้ดูเวลาเดินสวนทางกับผู้หญิงท้องแก่ ๆ สักคน ดูให้ชัด ๆ อย่าเพิ่งผ่านเลย ดูแล้วเก็บไปคิด ถ้าไม่ใจหินจนเกินไปละก็ เราจะนึกสงสารคุณแม่ของเราอย่างจับใจ ไม่อยากเถียง ไม่อยากดื้อกับท่านอีก

เพราะภาพนั้นจะกรอกลับให้เราเห็นอย่างชัดเจนว่า เมื่อก่อนตอนอยู่ในท้องแม่ ท่านก็เดินอุ้ยอ้าย ๆ ทุลักทุเล เหงื่อกาฬแตกแบบผู้หญิงคนนี้แหละ จะยากดีมีจนแค่ไหน ผู้หญิงท้องแก่ก็มีความทุกข์ยากเท่าเทียมกันเท่านั้น

 

อาตมาชี้ให้ดูท่านตั้งแต่เริ่มตั้งท้อง เพราะความรักของแม่น่าอัศจรรย์กว่าใคร ท่านรักเราตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า ตั้งแต่ยังไม่เป็นตัวเป็นตนด้วยซ้ำ

 

นับแต่วันแรกที่รู้ตัวว่าท้อง ท่านก็รักเราเสียแล้ว ประคบประหงมอย่างดี จะกินจะอยู่ระแวดระวังตัวไปหมด แม้ของชอบถ้ารู้ว่าเป็นอันตรายถึงลูกท่านก็จะงด ท่านทะนุถนอมเราโดยไม่กังวลว่า เจ้าคนที่อยู่ในท้องโตขึ้นแล้วจะเกเร จะแสบแค่ไหน แล้วพวกเราบางคนโตขึ้นมาก็แสบเสียจนคุณแม่ต้องออกปากว่า “รู้ว่าออกมาแล้วจะเถียงแม่อย่างนี้ แม่ไม่เบ่งออกมาให้ยากหรอก” บ่นหนักเข้า ลูกหนีออกจากบ้าน แม่ก็น้ำตาตก ไปตามง้อลูกกลับมาอีก นี่แหละแม่คน