นาทีชีวิต

วันที่ 11 มิย. พ.ศ.2557

นาทีชีวิต             

     นาทีชีวิตช้าหรือเร็วก็ต้องมาถึง  ทั้งที่เป็นโอกาสและวิกฤตการณ์  โดยเฉพาะนาทีชีวิตที่เป็นวิกฤตการณ์เราจะมีโอกาสก้าวพ้นหรือไม่  พอถึงตอนนั้นทรัพย์ทั้งหมดที่มีอยู่  ก็ไม่อาจช่วยเราให้รอดพ้นได้เลย  หากไม่มี "บุญ" หนุนหลังคอยค้ำจุนให้ปลอดภัย              

     ภัยพิบัติสึนามิที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันชนิดไม่ได้ตั้งตัวเมื่อเดือน ธันวาคม พ.ศ.2547  ทั่วทวีปเอเชีย  กระทบขั้นวิกฤตสูญเสียชีวิตผู้คนนับแสนคน  สำหรับประเทศไทยนับป็นภัยธรรมชาติที่ร้ายแรงในรอบ  100  ปี  แถบฝั่งทะเลอันดามัน  ทั้งชาวไทยและนักท่องเที่ยวต้องสูญเสียชีวิตเป็นหมื่นคน  ในขณะที่อีกหลายร้อยหลายพันรอดตายอย่างปาฎิหารย์  ทั้งที่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกัน  แต่นาทีชีวิตครั้งไหนไม่วิกฤตที่สุดเท่ากับตอนที่ทำศึกชิงภพก่อนละโลกซึ่งต่อสู้อยู่คนเดียวไม่มีใครช่วยเราได้เลย      

     คนไหนทำบุญมามากพอ  พอนึกถึงบุญออกบุญช่วยสู่สุคติโลกสวรรค์  แต่บางคนตลอดชีวิตทำแต่กรรมหนัก  กรรมชั่วช้า  ก่อนตายเห็นแต่การกระทำชั่วของตน  กรรมมันย้อนภาพมาให้เห็น เห็นอยู่คนเดียวยิ่งเห็นยิ่งสะพรึงกลัว  ใจหมองมืดมิดสิ้นชีวิตดิ่งลงอบายภูมิทันทีไม่ใช่นาทีเดียว  แต่ต้องทนทุกข์นานเป็นล้านๆปี              

     เมื่อยังมีชีวิตอยู่  หนึ่งนาทีที่มีค่ามากที่สุด  ที่ทำก้าวให้พ้นวิกฤตการณ์ได้ก่อนละโลก  คือการตัดสินใจมาบวชหนึ่งพรรษา  ช่วงเวลาเพียง  3  เดือน  แต่เราสามารถสั่งสมบุญกุศลได้มากที่สุด  ถึง  64  กัป  อย่างน้อยทำให้อบอุ่นใจได้ตลอดเวลายาวไกลในวัฎฎสงสาร  ยังมีบุญคอยคุ้มครองเราอยู่ ถึง 64  กัป  ยิ่งเมื่อเข้ามาบวชแล้วตั้งใจประพฤติธรรม  รักษาศีลทั้ง 277  ข้อ  ให้บริสุทธิ์ บริบูรณ์  ตั้งสัจจะไว้ในใจ  ว่าเราต้องบวชให้ได้ทุกพรรษา  อย่างสม่ำเสมอ  ยิ่งเป็นการตอกย้ำสร้างผังบวชพระให้หนาแน่นมากขึ้น  ได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา วิชชาธรรมกายไปทุกภพทุกชาติตราบเข้าสู่อายตนนิพพาน     

นาทีชีวิต      

     บุญบารมีจากการบวชอันมหาศาล  จะได้ไปช่วยตัดรอนกรรมชั่วที่เคยผิดพลาดทำมาในอดีต  ให้เบาบางลง  ทำให้เรามีชีวิตเป็นสุขทั้งโลกนี้และโลกหน้า

 

นาทีชีวิตที่ตัดสินใจถูก  

ชีวิตเปลียนทิศ

ก้าวสู่ความถูกต้อง และงดงาม

 

( บทสารคดี  รัตนวนาลี )

13/06/2557