ตอนใกล้ละโลก

วันที่ 27 มิย. พ.ศ.2557

 
...ตอนใกล้ละโลก แม้มีเงินสักแสนล้าน
หรือมากมายกว่านี้ก็ตาม
ตอนนั้นช่วยอะไรไม่ได้้ถึงจะมีเงินมากแค่ไหน
แต่ไม่ปฏิบัติธรรม ก็ไม่พบความสุข

 

...พบแต่ความปลื้มหลอก ๆ ว่า...
เรามีมากกว่าคนอื่น
หรือเรามีเหมือนคนอื่นก็เท่านั้นเอง แล้วมานั่งนับเงินก็กลุ้มใจ
กลัวคนจะมายืม เงิน
กลัวคนจะรู้ว่ามี กลัวไปสารพัด แล้วอย่างนี้จะมีความสุขได้อย่างไร

 

...แต่ถ้าปฏิบัติธรรม มีทรัพย์ภายในจะปลื้มจะชื่นอกชื่นใจ
เพราะฉะนั้น ใครได้แล้ว เข้าถึงแล้ว
ต้องหวงแหนเอาไว้ ไปทำบ่อย ๆ ทำหยุด
ทำนิ่ง ทำให้ ใส มองไปเรื่อย ๆ มองไปจนกว่าองค์พระจะผุดขึ้นมาทีละองค์ ๆ
เรื่อยไป อยู่ กับองค์พระทุก ๆ องค์ ใจก็จะยิ่งถูกกลั่นให้บริสุทธิ์ สะอาด ผ่องใส
มีความ สุขเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ

 

...เพราะฉะนั้น ต้องหวงแหนรักษาเอาไว้ อย่าชะล่าใจประมาทนึกว่า
จะทำ เมื่อไรก็จะได้อย่างนี้

 

...ขาดลมหายใจแค่ไม่กี่นาทีก็ตายแล้ว
การปฏิบัติธรรมก็ เช่นเดียวกัน ถ้าขาดเหมือนขาดลมหายใจ
 

#...คุณครูไม่ใหญ่...#
19 กรกฏาคม 2546