ผู้ใดรีบในกาลที่ควรช้า และช้าในกาลที่ควรรีบ
...อ่านต่อ
ถ้าเป็นผู้มีอินทรีย์สมบูรณ์ สงบยินดีในทางสงบแล้ว
...อ่านต่อ
ผู้ใดมีสติเฉพาะหน้า เจริญเมตตาไม่มีประมาณ
...อ่านต่อ
ผู้ใด ระมัดระวังอินทรีย์เหล่านั้น รู้จักอินทรีย์ ๖
...อ่านต่อ
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทั้งคนโง่และคนฉลาด
...อ่านต่อ
นรชนผู้สะสมบาปกรรมไว้ทีละน้อยๆ ย่อมพาเอาบาปกรรมซึ่งเป็นภาระหนักนั้น
...อ่านต่อ
ผู้ไม่โกรธ ฝึกตนแล้ว เป็นอยู่สม่ำเสมอ หลุดพ้นเพราะรู้ชอบ สงบ ระงับ คงที่ จะมีความโกรธมาแต่ไหน
...อ่านต่อ
ผู้ใดมัวแต่รักษาของรักอยู่ ด้วยถือว่าเรารักของเรา ทำตัวเหินห่างจากความดี เสพสมอยู่แต่ของรัก
...อ่านต่อ
บุคคลไม่ควรนิยมการกล่าวคำเท็จ ไม่ควรทำความเสน่หาในรูปโฉม
...อ่านต่อ
คนเขลาย่อมซูบซีด เพราะคำนึงถึงสิ่งที่ยังไม่มาถึง
...อ่านต่อ
คนโง่ ถึงจะมียศศักดิ์ ก็ตกเป็นเบี้ยล่างของคนมีปัญญา
...อ่านต่อ
ผู้ถูกมานะหลอกลวง เศร้าหมองอยู่ในสังขาร
...อ่านต่อ
ผู้ใดพิจารณาเห็นความยิ่งและหย่อนในโลกแล้ว ไม่มีความหวั่นไหวในอารมณ์ไหนๆ ในโลก
...อ่านต่อ
ข้าราชการ จงทำตัวเหมือนดังตราชู ที่ถูกประคองให้มีคันเที่ยงตรงเสมอ
...อ่านต่อ
ผู้ใดละมานะ มีตนตั้งมั่นดีแล้ว มีใจดี หลุดพ้นในที่ทั้งปวง อยู่ในป่าคนเดียว
...อ่านต่อ
เพราะธรรมของสัตบุรุษยากที่อสัตบุรุษจะประพฤติตาม
...อ่านต่อ
กามทั้งหลายมีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก
...อ่านต่อ
บัณฑิตไม่ศึกษา เพราะอยากได้ลาภ ไม่ขุ่นเคือง เพราะเสื่อมลาภ
...อ่านต่อ
ท่านทั้งหลายจงดำเนินตามทางที่สว่างความเมา
...อ่านต่อ
ผู้ใดทำกรรมชั่วแล้ว ละเสียได้ด้วยกรรมดี ผู้นั้นย่อมยังโลกนั้นให้สว่าง
...อ่านต่อ
สัตบุรุษย่อมปรากฏได้ในที่ไกล เหมือนภูเขาหิมพานต์
...อ่านต่อ

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร